papieruwa w Finlandii

2008-06-02T12:35:00.002+03:00

Back home.
Back to reality.

30th of May I woke up on the airport in Warszawa. There was Adam next to me.
Was it a really long dream ?
What happened ?

Is there anybody to explain ?

I remember only one thing - this is the beginning of something special.

2008-05-14T21:50:00.006+03:00

14 maja 2008.
Troche czasu zlecialo.

Czy moge powiedziec, ze "dziko" sie czuje?
No to tak sie wlasnie czuje. Dzis, wczoraj, tydzien temu, za 8 dni.
Moj Erasmus dobiega konca.
Konca dobiegaja niektore znajomosci.
Z przykroscia, ale swiadomie to stwierdzam.

Gorzkie zale sie zaczely.
Lzy od czasu do czasu, jeszcze wszyscy sie ciesza, ale niedlugo wyjezdzamy.
Wielka rodzina rozjezdza sie po swiecie.

Rodzina, bo wiekszosc przyjechala tu w pojedynke, a wiec jeden do drugiego i od poczatku ciasno w kupie, az zrodzila sie rodzina. I rodzinnie do konca. I milo.

Jutro Norwegia.
Wroce zachwycona w srodowy poranek i wtedy juz tylko "tik tak" do konca.
16 dni.

Ktos probuje wyciac mi kiepski zart.
To wlasciwie najtrafniejsze okreslenie. Z A R T.

No i radz sobie babo.

Julia, Delphine, Elena, Pierro, Benjame, Javi, Oscar, Baksan, Nihat, Mustafa. Arco, Clayton, Theodor, Briece, Martina, Margherita, Adam, Aurelie, Laura, Jose, Eva, Pedro, Martin, Guiller, Alejandro, Romana, Janire, Carmen, Aitor, Paivi... lista sie nie konczy...

2008-04-23T19:02:00.006+03:00

Przerwa sie przeciagala i przeciaga, a ja korzystalam z czasu, ktory mi tu jeszcze pozostal.
W miedzyczasie udalo mi sie wrocic rowniez do Polski, ale co ciekawsze - odwiedzilam Rosje.

Pierwsza rzecz jaka mnie zdziwila, to ogrom wspolnego slownictwa - rosyjskie wyrazy sa albo bardzo podobne, albo identyczne jak polskie. Moje oczy pochlanialy teksty z kazdego jednego billboardu, szyldu, itd. Z rozumieniem mowy ciezko. Podstawy udawalo mi sie wylapywac. No i jedzenie! Cos na ksztalt rosolu sie nawet znalazlo. Podobnie sie zywia. Po polsku ;]

Moskwa - szara, wielka, dziwolag - tak bym to okreslila. 10 milionow ludzi i to sie czuje, na ulicach a w szczegolnosci w metrze. Tam nikt nie rozmawia, kazdy pedzi w swoja strone, strumien w jedna, strumien w druga, schody, metro, schody, out. Koszmar. Niepisana zasada milczenia wisi w powietrzu.

St.Petersburg - niepowtarzalny, atmosfera starego miasta, centrum utrzymany w duchu przeszlosci (architektonicznej). Istna Wenecja. Rejs w srodku nocy kanalami tego miasta zaparl dech w piersiach wszystkich moich kompanow. Gra swiatel niesamowita. Cos pieknego.

Rosjanie - wrazenie jakie na mnie wywarli nie jest najlepsze. Byle szybko, byle do przodu. Nie ma zawracania sobie glowy grzecznosciami. Masz, daj i spadaj. Nie lubia obcokrajowcow. Nikt nie mowi po angielsku. Generalnie rzecz biorac oczywiscie.

No i kto by pomyslal, ze wodke do Rosji przywieziono z Polski. Kto ?
A rosyjskiego obiadu z wodka probowaliscie ?

Chleb w pogotowiu, wodka i woda.
Przystawka, zupa, danie glowne i deser a wszystko zapijane strzalem wodki bez zapijania. Bez moi drodzy. Toast, strzal czystej, chleb pod nos i wdychamy. Wierzcie albo nie, pomaga. Zabija ten okropny smak.

Pod wzgledem imprezowym - szalenstwo. Nie maja dosyc. Klubow cala masa.

Fun straszny mialam.
Najlepszy wyjazd krajoznawczy w moim zyciu. Smialo moge stwierdzic.

A! Palacow Kultury maja 7 :D

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/RussiaTrip
http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Russia2

2008-03-07T00:32:00.006+02:00

Okazuje sie, ze czasem trzeba czasu, zeby dostrzec, co tak naprawde ma sie w garsci i w koncu to docenic.
Swiat jest bialy w Finlandii. Zorze polarne niesmiale, aczkolwiek ciekawe swiata, wiec wykukuja, wzbudzajac zamieszanie pomiedzy chorymi mieszkancami kampusu Linnanma.

Wszystko zaczelo sie od Eli, ktora rozchorowala sie niewiadomo gdzie, a dzis ciezko spotkac tutaj kogos, kto nie narzekalby na wysoka temperature albo meczacy kaszel.
Pomimo tego jest wesolo nawet bez balwana, ktory dawna powinien stanac przed ktoryms z klubow Yliopistokatu.
Tydzien mija pracowicie, nawet Hiszpanie grzeja komputery.
Wieczory w gronie znajomych, przepyszne obiady o godzinie 22 i kupa kaszlu, jako ze smiech + chore gardlo = niemalze zgon kaszlowy.

17 stycznia pojechalismy sobie do Sztokholmu.
Fantastycznie.
Kazdy powinien chociaz raz w zyciu odwiedzic to boskie miasto.
Rwa kulszowa miala mnie w garsci zaraz po powrcie, bo szalencze tempo zwiedzania, jakie narzucila nam koordynatorka bylo niemalze zabojcze, ale przetrwalam.
Sa zdjecia, prosze patrzec. Choc nie ma co sie oklamywac, atmosfery nie poczujesz nawet dzieki strzelonym w biegu fotkom.

No a teraz praca, praca, praca.
Mobilizacji brakuje, ale o dziwo do przodu wszystko sie jakos toczy.
A ! I za tydzien wracam do Polski. Szykowac tylki.

Wiesz?
Jest wspaniale. Niepowtarzalnie i oryginalnie, niebanalnie.
Naprawde. Bez naciagania, bez bawelny.
Ale mieciutko jak u kaczuszki !
Pierwszy semestr minal mi po "italiansku".
Drugi leci w rytmie "espaniolskim".
Nie wiem, gdzie i jak sie to skonczy, ale moze wreszcie rusze z jakims jezykiem.
Bez doszukiwania sie podtekstow prosze ! Ha !

A w kwietniu czeka mnie Rosja przez tydzien.
I taki podroznik sie ze mnie robi.
Sztokholm, Finlandia, Polska, Wieden (bede probowala ze wzgledu na niezwykle powazny konkurs, w ktorym biore udzial. Jak konkurs powazny, to i Karolina musi business woman Pani Architekt we wlasnej osobie sie stac ! ), Finlandia, Rosja... i kto wie.

Dobranoc !

http://picasaweb.google.pl/papieruwa

2008-02-29T14:06:00.001+02:00

Jest mi swietnie.
Pieknie sie bawie.
Pracy duzo, ale to standardem.

Nie ma czasu na dzielenie sie wrazeniami.
Napisze na pewno. Jeszcze kiedy uzupelnie luki.

;]

2008-02-08T15:31:00.000+02:00

Chiara de Zordo, Italy

I came to Finland alone.
I left my family, friends in Poland and moved to the north. 2200 km far away from sweet home.
I would never know why but I was this lucky person who had great opportunity to live together with Chiara, Italian fucking wonderful and amazing girl with BIG heart.

One of the greatest person I have ever known.
Always helpful, always smiling, always taking care of others.
Charming and outgoing. Unique in the exact meaning of this word.

So many warming up words that I heard from her...
Everyday giving me proof of her sincere sympathy to me, without pretending, without making special efforts.
Just being herself everyday. Even in pyjama with pink stripes smoking cigarrete or in surgeon's suite with yellow gloves washing our toilete.

Chiara where are U now ? Come back, please, c'mon. It would be fun, promise U.

Words, words, words, and U will always be in my heart.
Love U girl.

With dedication for Di Di.

2008-01-28T12:30:00.000+02:00

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Workshop22250108

22.01.08 - 25.01.08 WORKSHOP

profesorowie : Vesa i Ansi

dzien 1 : podzielili nas na male grupki i poprosili o zaprojektowanie pokoju do medytacji, niemalze swietego, w ktorym ogromna role odgrywa swiatlo i cien. Kubaturowo mielismy sie zmiescic w szescianie 2x2x2m

rezultat : kostka oblozona drewnem, bardzo prosta. Wnetrze zaciemnione z mozliwoscia kontrolowania swiatla - negatyw zadania (cien - my zagralysmy swiatlem w cieniu). Wisi, unosi sie w powietrzu - miejsce swiete, nieskazone - nie dotyka tego, co ziemskie.

dzien 2 : polaczyli grupy w dwie wieksze. Naszym zadaniem bylo polaczenie ideii z poprzedniego dnia i zaprojektowanie TOALETY ! Pamietajac o miejscach takich jak kraje Trzeciego Swiata.

rezultat : material - drewniane palety do transportu towarow, gradacja swiatla - jasno, jasno, ciemno, ciemno.

dzien 3 : totalny chaos - wieksza czesc mojej grupy zmienila koncepcje, zachwycona nowym sposobem konstruowania scian z palet, porzucala idee jedna po drugiej. Z koncepcji nie pozostalo nic poza plastikowym kiblem, ktory skierowany byl na najciemniejsza sciane - projekt doszedl do absurdu, w ktorym najwazniejsza role gral ten szczegol.

rezultat : grupa rozlamala sie, 4 osoby pracowaly nad uratowaniem pierwotnej koncepcji, reszta uzerala sie z nowym pomyslem.

Wychodze z zalozenia, ze jesli pojawia sie problem, to nalezy poszukac dla niego rozwiazania, odpowiedzi, ktora nie jest porzucanie ideii i szukanie nowych, ktore zwiazane sa z nowymi, powazniejszymi problemami. Czyz nie ? Alez tak :)

rezultat 2 : znalezlismy rozwiazanie dla naszej pierwotnej sciany, Arco, Theodor, Johanna, ja.

dzien 4 : budowa modelu w skali 1:1 na uczelni. Konstrukcja pierwotna.

rezultat : lampion - gra swiatla i cienia - REWELACJA !

Szkoda sie rozpisywac nad tym jak ludzie nie potrafia sie porozumiec.
Wydawaloby sie, ze najlepszym sposobem na dyskusje, jest zignorowanie "przeciwnika".
Taka strategia pochwalila sie wieksza czesc grupy.
Zadanie wykonane, doswiadczenie zdobyte, oczy otwarte.

Addition :

Pierwszy argument przeciwko pierwotnej scianie - zbyt poukladana, zbyt klarowna konstrukcja w porownaniu z prostym i niemalze naturalnym materialem.

Piatek podczas budowy :
policzony zostal kazdy centymetr a nawet i pol,
nie docieralo do ludzi, ze palety maja wymiary MNIEJ WIECEJ 100x120cm - kazde przesuniecie o 2-3cm wprowadzalo ich w panike. Nie docieral argument - "Zmierzylam palete, 100,5 x 120,5 cm, dodajac kilka takich mamy o pare centymetrow wiecej" ... osle oczy i glupia mina.
ludzie tak sie gubili, ze zamiast budowac - wrzaski, trzaski, zgrzytanie zebami.
wpolpraca ? Ci, ktorzy wybrali na przywodce Martine, wspolpracowali ze soba znakomicie.

Przykro mi, ale czasem czuje, ze jestem ponad tym.
Towarzyszy mi Arco, Theodor, Julia i Delphine.

I na koniec niespodzianka : szampan, wino i wodka.
"Karolina, pokaz innym studentom jak pic wodke, bo Ty jestes z Polski, wiec ta sztuka nie jest Ci obca" ...

Profesor do uczennicy.

2008-01-27T13:17:00.000+02:00

Jest godzina 13:17 dnia 27.01.2008.

S L O N C E

2008-01-11T14:31:00.000+02:00

3 tygodnie w Polsce.
Pieknie bylo.
Ten, kto jeszcze nie mial przyjemnosci zabawic w Strasznym Dworze w Zielonej Gorze, musi jak najszybciej nadrobic zaleglosci. Obowiazkowo.

Trzy tygodnie z czego jeden przeznaczony na Wroclaw i papierkowe sprawy, meetingi i szalenstwa.
Tydzien swiatecznego spokoju (wzglednie) w Zielonej Gorze.
Tydzien zabawowo-szalowo, Straszny Dwor uczy i bawi. Szalenstwo.

Sylwester i po sylwestrze.
Rewelacja.
Zamieszcze zdjecia, ale dopiero wtedy, kiedy uda mi sie o nie doprosic.
Proszenie to trudna sztuka, musicie to przyznac.
Kiedy mija kolejny tydzien, a Ty dzien w dzien prosisz, zaczynasz sie czuc jak wredny wrzod na dupsku.

Wrzód (łac. ulcus) - wykwit wtórny mający charakter otwartej rany na powierzchni skóry, błony śluzowej lub gałki ocznej. Do wytworzenia wrzodu dochodzi w wyniku uszkodzenia tkanek wikłanego toczącymi się lokalnie procesami o charakterze zapalno-martwicowym, co skutkuje przerwaniem ciągłości nabłonka i uszkodzeniem leżących głębiej struktur tkankowych. Do bezpośrednich przyczyn powstawania wrzodów można zaliczyć uraz (fizyczny, chemiczny, termiczny), zakażenie lub niedokrwienie tkanek. Gojenie się wrzodów zwykle przebiega z trudnościami, miewa charakter przewlekły i kończy się wytworzeniem blizny.

Nic przyjemnego.

Wrocilam do Finlandii.
Sypie sniegiem. Zimowe szalenstwo.
Papierkowa robota dobiegla konca - tydzien biegania. Koszmar.

Ach! I zmienilam image.
Nowy rok, nowa fryzura.
Nie skusze sie na "myspaceowe" fotki z jednej reki, ale jak cos sie nadazy - wkleje.

Sciskam i zycze jak najlepszego nowego roku.

2007-12-09T03:21:00.001+02:00

Z ostatniej chwili...

Po niemalze 2godzinnej rozmowie z rodzina i godzinnej rozmowie z Boska Monika, zabralam sie do budynku obok, zeby napic sie wieczornej cieplej herbatki w towarzystwie przyjaciol.

Herbata wysmienita, wanilia + plus kokos i nasiona kakao. Rewelacja.
Przyjemne rozmowy, kupa smiechu.

A ze zycie lubi zaskakiwac...

R. w drodze do domu spotkal na korytarzu studenta z Finlandii.
Nie byloby w tym nic dziwnego, gdyby okolo 2 tygodni temu ten sam student nie zaczepil C. i nie opowiedzial historii swojego zycia, i nie dorzucil informacji o tym, ze posiada bron. Mial byc to wedlug niego najlepszy sposob na utrzymanie ciszy w budynku. Wiadomym jest, ze studenci = impreza. Impreza = halas. Zycie jest niesprawiedliwe. Jedni imprezuja, drudzy nie moga spac. Na cale nieszczescie finski student nalezy do tej drugiej grupy.
Tak wiec nasz bohater usilowal zastraszyc R, ktory oznajmil jedynie, ze nie mieszka w tym budynku i chce wrocic w spokoju do domu. Fin wdal sie w rozmowe z C i M, ktorzy zegnali sie z R w progu drzwi.
I tu zaczyna sie najciekawsza czesc historii - "If somebody were to be loud during this night, it would be the last time for him". Dokladnie tymi slowami posluzyl sie Fin. Krazyl po korytarzach, nasluchiwal pod drzwiami, przez jakis czas stal przed budynkiem i obserwowal okna. Wystraszeni nie na zarty, pamietajac o wydarzeniach w Helsinkach, zadzwonilismy na policje. To byl drugi raz, kiedy ten czlowiek straszyl ludzi w akademiku, byl przerazliwie powazny i wsciekly jak osa, a w dodatku trzezwy. Wiedzielismy, ze w sobotnia noc wielu znajomych wroci pijanych z miasta, a wtedy nie beda myslec o tym, zeby zachowac cisze na korytarzu. Policja przyjechala natychmiast i cale szczescie, ze rownoczesnie z grupa znajomych Meksykanow, ktorzy w najlepszych humorach wracali do domu z dyskoteki. Przepytali ich wszystkich, upewnili sie, czy wsrod nich nie ma niskiego, napakowanego blondyna w okularach.
C i M podali jego dokladny rysopis, jeszcze raz strescili cala sytuacje.
I zaczely sie poszukiwania.... 4pietro. Dzwonki do drzwi, 6 mieszkan.
Po mniej wiecej 15 minutach zadzwonil telefon M. Jeden z policjantow przyszedl z telefonem komorkowym i zdjeciem jednego ze studentow z 4 pietra. Potwierdzilismy, ze to on i podalismy prawdopodobne imie, wedlug tego, co pamietala C.
Kolejne 15 minut, policja przyszla w calym skladzie do naszego apartamentu.
Spisali C i M, potwierdzili, ze gosc ma bron i przekazali, ze chlopak zeznal, ze zaszlo nieporozumienie. Twierdzil, ze nigdy nikogo nie straszyl, a jedynie opowiedzial o zajsciu w Helsinkach sprzed kilku tygodni.
"Zrobiliscie wlasciwa rzecz i mozecie byc pewni, ze nie uzyje tej broni przeciw zadnemu studentowi, nawet temu, ktory nie zachowa ciszy w porze nocnej". A dopatrzyla sie strzelby i futeralu w rekach ktoregos z policjantow, kiedy dwaj spisujacy dane opuszczali nasze mieszkanie. Obserwowalismy ich z okna, kiedy wychodzili z budynku. Futeral. Ogromniasty, stary futeral do strzelby z zawartoscia w srodku.
Ojciec Fina jest mysliwym podobnie jak jego bracia. Jest z Laponii. W swoim pokoju ma kolekcje nozy mysliwskich. Boje sie pomyslec...
Konfiskata byla mozliwa ze wzgledu na fakt, ze kazdy posiadacz broni musi zapewnic jej bezpieczne miejsce, ktore mozna zamknac na klucz, tak aby ludzie znajdujacy sie w bliskim otoczeniu, nie mogli jej uzyc, a nasz bohater trzymal ja pod lozkiem.

I bylo to odwazne, rozwazne czy glupie ?

Strach pomyslec, co mogloby sie stac za trzecim badz czwartym razem...
Ludzie sa nieobliczalni.
I wszystko w imie spokoju.

2007-12-08T17:51:00.001+02:00

Finowie :

1. uwielbiaja Salmiaki, cukierki, ktore smakuja jak czarne zelki z sola
2. trzymaja maxymalny dystans wzgledem nieznajomych
3. sa nieuprzejmi (wylaczajac z tego obsluge sklepow, restauracji, itp), zero tu dzentelmenstwa (z wyjatkami, bo zawsze takie sie znajda)
4. na stokach wygladaja tak samo funky jak w innych czesciach swiata
5. rowniez maja problemy ze wstawaniem rano
6. trzymaja sie szczegolowo wczesniej opracowanych planow, kazda minuta jest wazna, dlatego nawet po calym dniu jazdy na snowboardzie z mokrym tylkiem - wsiadaj do auta i nie marudz
7. naprawde dobrze mowia po angielsku
8. sluchaja przedziwnej muzyki i wygladaja tak, jak wygladalby ten rodzaj muzyki, gdyby mogl sie ucielesnic
9. ...................
10. ................

I co chcielibyscie o nich wiedziec ?

2007-12-08T17:28:00.001+02:00

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/RukaKuusaamo671207

Podroz z Oulu do Ruka minela mi jak za bata strzelil.
Nie pamietam nic.
Wiem, ze nie moglam zamknac buzi, kiedy wsiedlismy.
Znajome uczucie. Wyczerpana, skatowana, ale w tym samym czasie majaca tyle do powiedzenia, rzeczy nie cierpiace zwloki, te ktore musialy zostac przedstawione wlasnie wtedy, o 7:30 rano.
Usnelam, wstalam w Ruka i lekko chwiejac sie ze wzgledu na wydarzenia minionej nocy (i ranka) ruszylam wypozyczyc sprzet.

Pieknie. Usmiech na twarz i sru.
Poza tym, ze pieknie i sru, to :
1. nauczenie Jalala jazdy na snowboardzie bylo najtrudniejszym zadaniem, jakiego moglam sie podjac. Nauczyciele i nauczycielki, wielki szacunek, bo mozna mowic, ale nikt nie slucha. Tak samo bylo w tym przypadku. Nie widzialam jeszcze nigdy, zeby ktos probowal jechac na Normal i Goofie w jednym momencie, jak juz sie zdecydowal na Goofie to na prawa i na lewa noge jednoczesnie. Dalej, do przodu i do tylu jednoczesnie. Dalej, palce piety jednoczesnie. Dalej, stop i fikolki jednoczesnie. I chyba pierwszy raz widzialam, zeby ktos nie umial ustac w miejscu 5 sekund. Udalo sie. W koncu. Gdzies tu chyba zagrala ambicja, baba potrafi a ja nie, obilo sie gdzies o uszy. Whatever.
2. tylko na poteznej zajawce mozna zniesc taki deszcz. Sucha nitka na mnie nie zostala. To tak jakby sie skapac w jeziorze po czym postanowic chwile posmigac. No bomba. Tylko, ze kiedy przed toba tylko 2 dni jazdy, nie myslisz o niczym innym, tylko o tym, aby wykorzystac ten czas jak najowocniej.
3. noc spedzilismy w centrum badawczym uniwersytetu w Oulu.

4. park narodowy Oulanka, wodospad, slicznie, ale prosze Pana i prosze Pania ja naprawde na snowboard, czy mozemy ?

Centra badawcze uniwersytetow w Oulu i Helsinkach to cos niesamowitego.
Kazdy student ma tam powazne znizki.
Wystarczy uprzedzic, ze sie pojawisz.
W budynku tylko obuwie zmienne, wiec atmosfera robi sie domowa. Przytulnie.
Na korytarzu drzwi z kluczami w zamkach nasze, do wyboru do koloru.

Zawsze miejsce z kominkiem, kuchnia, sauna!!, telewizor, komputer, projektory do wyswietlania filmow, jest wszystko, czego trzeba. Warunki naprawde swietne.
Kilpisjarvi, pokoje z lazienkami, warunki lepsze niz w niejednym Polskim hotelu.
Oulanka - starsza, lazienki na korytarzach, pokoje starsze, ale przytulinsko strasznie.
No i rob, co chcesz. Zazwyczaj jestes Ty i paru gosci. Pelna swoboda.

6.12 swieto niepodleglosci.
Dostalismy piekny tort.
A Finowie zwykli palic swiece w oknach kazdego roku 6.12.

Ze wzgledu na obecnosc pierwiastka blondynki w kazdej kobiecie, tego wieczoru przydarzylo mi sie ladowac baterie do aparatu za pomoca ladowarki do telefonu komorkowego.
Nie udalo sie zlapac za wiele zdjec.
Boom.

2007-12-08T16:55:00.001+02:00

Łan, tu, sri...

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/ByeByeND51207

15 grudnia oficjalny koniec pierwszego semestru na Uniwersytecie w Oulu.
Wiekszosc znajomych wyjezdza do domow.
5 grudnia prezentacja projektow zakonczyl sie program Nordic Design, czyli architektura w tytke innym wydaniu.

Plan na wieczor wygladal bardzo sensownie : party pozegnalne i lulu, bo nastepnego dnia wyjazd na snowboard, a tego przegapic nie mozna ! Nigdy !

Krotko.
Zwiezle.
Na temat.
Finlandia bo w Finlandii.
Piekne opakowanie, nie moglam sie powstrzymac od zakupu, choc obok stala Zubrowka.
A wiec maja i Zubrowke w Finlandii. Tak !

Finlandia wygrala ze wzgledu na opakowanie i jakze piekne zdanie : "Wierzymy, ze bedac dorymi dla natury, dostaniemy od niej cos dobrego w zamian". Niczym reklama wody z najczystszych zrodel. Woda, woda. Coz za roznica.

0.7l Finlandii.
"Wszystkiego najlepszego Elena, spelnienia marzen i wypicia tej butelki z moja pomoca".

White Russian.
Wodka z Cola.
Whisky.
Gloggi (grzane wino) i orzeszki.

Wycieczka do ukochanej Onelli zajela cale wieki.
Na wejsciu przemile "dzien dobry" z ochroniarzem, ktory zlamal reke Francoisowi i zyczyl milej zabawy. Fjut. Przepraszam.

W srodku ktos probowal przyprawic mnie o zawal serca, bo moj plaszcz, torebka ze wszystkimi dokumentami i aparatem w srodku po prostu zniknely. Wzieli sobie. Wzieli sobie do szatni, a jak odbieralam, kazali zaplacic za obsluge. Niesamowite.

Kolejki do taksowki w Oulu bija rekordy Guinessa.
Jak stad do Polski. Nie bylo szans. Godzina czekania i ni centymetra do przodu.
Przystanek autobusowy, 30 min. Nic.
Pizzeria / Jerome zasnal czekajac na pizze, ja z reszta - sardynki w puszce. Jakby wszyscy sie zmowili i postanowili spedzic jakis czas w tej wlasnie pizzeryjce.
Studio - 1,5h. Bylam dzielna, spalam na krzeslach, twardo, na podlodze, za zimno. Przynajmniej sa dzieki temu zdjecia. Krzesla, stoly, podloga, reszcie nie przeszkadzalo.

Kiedy o 5:30 znalezlismy sie na przystanku swiecie przekonani, ze za 5 min autobus, okazalo sie, ze ktos tu zapomnial o swiecie niepodleglosci i, ze nigdzie nie pojedzie.
I tu przyszlo dziwnie znajome uczucie, gdzies w dziecinstwie sie to praktykowalo, "mamo! bede plakac!".

Wybawienie przyjechalo za 10min. Taksowka jak z nieba. Cud.
O 5:50 weszlam do domu, badz sie wczolgalam z zimna, ze zmeczenia i z powodu dwoch finskich jezior, ktore przytargalam ze soba w obydwu butach...moze nawet moglabym sie osmielic okreslic to jako "przyplyniecie".

7:23 - ktos puka do drzwi, "wstalas?", "tak, oczywiscie!" - zupelnie nie wiedzac, co sie dzieje !
7:30 wyjechalismy z Oulu do Ruka, snowboard na mnie czekal.

"Najpiekniejsze" 7 minut mojego zycia.
Zziebnieta, zaspana, pijana, zmeczona, skolowana, nieprzytomna, itp, dopakowalam plecak i ruszylam podbic finskie zimowe kurorty. Teraz nie moge wyjsc z zachwytu nad moja zapobiegawczoscia (spakowalam sie w wieczor przed party, zostawiajac do spakowania jedynie te rzeczy, ktorych uzywam rano plus jedzenie).

Podolalam.
Bylam wsciekla.
Teraz sie smieje. Bylo swietnie.
Dziekuje za uwage :)

2007-12-03T00:20:00.000+02:00

Nie szykowalam sie dlugo.
Choroba powoduje u mnie cos na ksztalt lenistwa.
Wszystko wydaje sie ciezkie, zbyt skomplikowane do objecie obolala glowa.

Na raz, pomysl, na dwa, wykonanie.
Panna torba zakupowa badz zwyczajnie reklamowka.

Pomysl,ktory nie wydawal sie byc zly, w gruncie rzeczy okazal sie okropny.
W chwili, w ktorej do mojego mozgu nie doplynela odpowiednia ilosc krwi, ze wzgledu na duchote w pokoju, ktora zakradla sie tu z powodu nieotwierania okna, ktory natomiast zrozumialym jest przez postepujaca u mnie chorobe gardla, wpadlam na pomysl, ale nie przemyslalam konsekwencji.
Pani i Panowie, przenosnia sauna.
Z przykroscia musialam sie jej pozbyc, bo co to by bylo, gdybym taka rozpalona wyszla na zewnatrz. Tu nie bede sie rozpisywac, wierzac, ze kazdy posiadl podstawowa wiedze w tym zakresie.

W starym budynku wydzialu, na drugim pietrze znajduje sie stara kafeteria.
Po prostu, na holu.
Dostalam "puura" - typowo swiateczne danie finskie, ryz z cynamonem i maslem (zdaje sie, ze wedlug przepisu Piotra z Poznania, bo bardzo kleisty, viva Espania! )
Glöggi - cieple wino ze swiatecznymi przyprawami + puula, tradycyjne finskie ciastko.

Bar oferowal drinki&drineczki po bardzo przystepnych cenach z mila obsluga.

Odbyl sie konkurs na najpiekniejszy budynek z chleba imbirowego, ktory raczylam przeoczyc !

Konkurs na najoryginalniejszy kostium, a byl miedzy innymi :
1. Pan kubek od kawy na wynos
2. Pan "prawie komputer" z obudowa na monitor na glowie i joystikiem na siusiaku
3. Pani "tak bardzo chcialam zostac choinka"
4. Pan "kiedy dorosne, zostane kobieta" z zaba na glowie i figura godna pozazdroszczenia

5. Pani "jak wykorzystac szalik na 10 roznych sposobow" w sukni z dwoch szali (ktora osobiscie pomagalam wykanczac, zdjecie ponizej)

Jedno pytanie mnie przesladuje: dlaczego ubierac sie we wszystko byle nie w zwyczajne ciuchy, gdy mamy impreze swiateczna ? Ale w koncu do mnie przemowilo.

Plus fakt, ze dostalam calkiem niezly wyklad z geografii, ktory korygowalam i uzupelnialam pewnymi faktami, ktore okazaly sie dosc bledne (do ciekawych swiat nalezy, sprawdzilam po powrocie do domu), podobnie jak kurs z historii, ktory staral sie wmowic, ze Leipzig lezy w Polsce. Ten sam kurs historii probowal wlac we mnie 0.7l estonskiej wodki, poniewaz "nie mozesz przyniesc hanby Polsce. Jestem z Polski, pijesz!"

Ot co! Pijcie, jestescie z Polski!

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/PreChristmasParty301107

2007-11-30T16:32:00.000+02:00

Troche nie na temat.
Troche zakurzone juz i byc moze nieciekawe.
Dzis udalo mi sie odwiedzic dziwnie znajoma strone.
http://papierufa.blog.pl
I ledwo uwierzylam.
Kiedys prowadzilam bloga.

Chora Karolina w Finlandii jako reklamowka na pre-Christmas party.
Bedzie.

2007-11-28T22:58:00.000+02:00

Pave Mikkonen - znany i uznany architekt, Finlandia.

Biuro projektowe : Archeus / http://www.archeus.fi/ /

Dom prywatny na EXPO 2005. Zabudowa drewniana.
Elewacja przeslanieta drewnianym plaszczem w celu wpasowania domu w otoczenie.
Budynek - beton (zewnetrze pokryte farba, wewnatrz surowy material).

Biuro zajmuje sie projektem od ogolu do szczegolu.
Konstrukcja, architketura, dekoracja wnetrz, projektowanie przemyslowe.

Zabawa swiatlem.

Janne Pihlajaniemi - architekt, wykladowca na wydziale architektury w Oulu, Finlandia

Biuro projektowe - M3 / http://www.arkkitehdit-m3.fi/ /

Prowadzacy do projektu "Information Center in Kilpisjarvi"
Czasem mam wrazenie, ze lepiej w ogole nie poznawac portfolio wlasnych prowadzacych, bo to moze doprowadzic tylko do frustracji albo buntu przeciwko zmianom i sugestiom wysunietym przez dana osobe.

Podzielam tu opinie kolegi Pieter'a - architektura tego biura jest tak roznorodna, jak kredki w pudelko oznaczonym "32szt". Mieszkaniowka fatalna, choc maja jeden rewelacyjny niezrealizowany projekt dla wyspy w Oulu (niestety na stronie biura mozna znalezc jedynie plany, a sek tkwi w elewacjach), muzea i projekt nabrzeza (ktory jest moim ulubionym projektem z dwoch finskich biur, ktore prezentowaly sie przed nami do tej pory) znajduja moje uznanie.

Co ciekawe, najbardziej przypadla mi do gustu ideologia projektu nabrzeza, ktora w koncu okazala sie byc wymyslonym na poczekaniu opisem wstepnym projektu.
Zadziwiajace, jak Finowie potrafia podejsc do architektury.
Dla nich nie ma czasu na ideologie, koncepty i bujanie w oblokach.
To wszystko dzieje sie w ich wyobrazni, w ich glowie i nikogo nie interesuje proces, ale rezultaty.

Wow...

2007-11-27T17:54:00.000+02:00

Zmiany, zmiany, zmiany...

1. Gabrielle i Samantha wyjezdzaja w grudniu do USA. Bedzie to na pewno ulga dla naszej kuchni, bo czasem wydaje mi sie, ze ona tez cierpi z powodu tego wszedobylskiego balaganu.
Czysciochem ani pedantem nie jestem, to samo odnosi sie do Chiary mieszkajacej za sciana, ale mama zdazyla mi do glowy wsadzic, ze lepiej zyc w czystym, niz plywac we wlasnych brudach.
Otoz 30letnia Gabriella nie widzi problemu w zaproszeniu 10 osob, do kuchni, w ktorej zdazylam pozamiatac i zetrzec stol, a reszta wyglada tak :

Samantha, lat 19nascie, gotujac lecho angazuje w to cala kuchnie. Blat kuchenny, kuchenka, stol i podloga w sosie pomidorowym, a kiedy nalezy zapakowac sie na wycieczke do Laponii, przychodzi czas na ? Odlozenie brudnym garnkow i naczyn do zlewu, w ktorym robi sie co ? Kosz na : brudne naczynia, brudne garnki, brudne szklanki i kubki, brudne sztucce, fasolke czerwona, skorke od cebuli, resztki jajecznicy, kawalki miesa, z ktorymi rozprawia sie kto ? Karolina badz Chiara. Strasznie przyjemna rzecz, polecam sprobowac w wolnej chwili.
A gdy przychodzi do rozlania SPRITE na podloge, lepiej pozwolic mu wyschnac, a pozniej wydeptac klejaca sie czesc, az otrzymamy czarna plame wielkosci przecietnej kaluzy, ktora sie nie klei, choc nie wyglada tak dobrze, jak babelki gazu z rozlanej wczesniej butelki. Trzeba pojsc na jakies kompromisy, bo zycie przeciez na tym polega.

Pamietaj, ze posprzataja naiwne wspolokatorki, ktore albo sa glupie albo mimo najsilniejszych staran, nie sa w stanie nie sprzatnac przez 2 tygodnie i wdeptywac resztki obiadu w podloge.

Sa plusy - zjednalam sie z Chiara.
Mamy teraz w mieszkaniu dwa obozy - po prawej stronie 111, 112 / straznicy czystosci, po lewej stronie 110, 109 / wyslannicy krolestwa syfu.

2. Na uczelni zaczela sie praca ! O tak, w koncu. Az sie dziwie, ze taka ulga przyszla razem z obowiazkami. Czlowiek sie jednak przyzwyczaja, przyzwyczaic sie mozna nawet do nadmiaru pracy, jesli go brakuje, czujesz taka blizej nieokreslona pustke. Wiec przyszlo, przyszlo Interior Design, konsultacje odnosnie projektu w Kilpisjarvi oraz Seminar Paper wiszacy nam ciagle nad glowami.

3. Szandra i Tanya od nastepnego tygodnia mieszkaja razem. Bog zaplac. Zdaje sie, ze bardzo mi sie polepszylo, od kiedy swoj wolny czas zaczelam spedzac z Elena, z ludzmi z Tellervontie i ze swoimi wspolokatorkami.

Tellervontie to ulica niedaleko Yliopistokatu (gdzie mieszka JA ).
Plus mieszkania w tamtych budynkach polega na tym, ze jest ich 18 osob na kazdym pietrze. Maja wspolna silownie (darmowa), pralnie, 3 sauny, bardzo duza kuchnie z pokojem dziennym. W kuchni wszystkie drzwi od szaf pokryte sa plastikiem, na ktorym mozna pisac i latwo zmywac. Dedykacje, przepisy, pozdrowienia, umowione spotkania... Wspolne obiady, Mikolajkowanie, urodziny, wieczory filmowe. Jedynym minusem jest to, ze dziela wspolna lazienke, damska i meska. Do tego sie mozna przyzwyczaic w imie lepszych warunkow integracji.
Moj akademik do miejsc integracji nie nalezy, choc niektorzy utrzymuja, ze jest to miejsce stworzone do poznawania innych...tak, w koncu nazywaja go CLUB16.

Trzeba odrobic zadanie domowe i zintegrowac sie w koncu z 16.

2007-11-27T17:49:00.000+02:00

Na poczatek zostawie tu tylko Pana October'a, ktorego obiecalam sfotografowac.
Za jakosc przepraszam, ale skradalam sie do kuchni na paluszkach i musialam dzialac szybko.
Jeszcze by mnie posadzily o to, ze go lubie i musialabym umrzec ze wstydu.

Nie wiem, co gorsze - Pan October, czy Pan November.

A tu jak na lekarstwo :
Pan Kwiecien...

2007-11-26T01:13:00.001+02:00

W mieszkaniu mamy kalendarz strazaka Sam'a.
Co zdjecie to lepsze.
Mr. October zawladnal umyslami moich wspolokatorek i knuje plan zawladniecia kolejnymi.
Patyczkowaty, wyrzezbiony, spocony, malo atrakcyjny blondyn, w tle plonacy budynek.
"Zrobcie zdjecie, wygladam swietnie, pozar na mnie poczeka"
Jedyne, co nasuwa sie na mysl.

W zwiazku ze zblizajacym sie 6 grudnia / Dzien Swietego Mikolaja, sprezentuje swoim wspolokatorkom kalendarze.
Jesli kogokolwiek bedziemy nazywac przystojnym, to na pewno nie Mr.October'a.

W pierwotnym planie mialam kupic kalendarz w Tokmanni, ale przylapana przez finska babcie na ogladaniu zawartosci, postanowilam wlozyc w ten kalendarz troche siebie.

Pierwsze trzy miesiace gotowe.
Przyjemna praca z grzecznymi chlopcami.

2007-11-25T15:13:00.001+02:00

Urodziny Adama okazaly sie byc punktem przelomowym w Finlandii.
Wrocilam z miasta okolo godziny 5 nad ranem.
Osiagniecie godne zapisania w pamietniku, uwiecznienia tej wynioslej chwili na papierze.

Czy ktos z Was wiedzial, ze wodka naturalnie lgnie do Polakow ?
Adam otrzymal wczoraj ruletke z shotami.
Zagralismy. Numery, ktore zostaly wylosowane, nalezaly w wiekszosci do Polakow.
I po polsku sie poczulam, bo w koncu ZUBROWKA.

I otarlam sie o szanse zabawienia sie na dnb'owej imprezie w Oulu.
Otarlam, bo okazala sie byc bardziej w rytmie house i techno niz dnb, ale conajmniej przez godzine towarzyszylo mi uczucie radosci na nadchodzaca zmiane lokalu i nuty na dnb.

A jesli o ocieraniu mowa - wczoraj zastosowalam jedna z bardzo madrych zasad zyciowych, ktore wyznaje : "Pyskuj do karkow, a nie dozyjesz 30". Temu panu tez podziekowalam i o dziwo zyje.
W tych sytuacjach mam niekwestionowane szczescie, zawsze.

Czy wiesz, ze...?
...w Finlandii mimo przestrzegania wszystkich zasadach jakie tylko mozna sobie wyobrazic, wyjatek od reguly nastepuje w przypadku pakowania ludzi do taksowki. Wchodzi tyle, ile jest sie w stanie zmiescic. Po drugie, zamow taksowke z karaoke, a otrzymasz liste utworow, mikrofon i nie zaplacisz ani centa wiecej za kurs, a za to droge z kampusu do centrum spedzisz rozspiewanie.

2007-11-23T23:32:00.001+02:00

Samantha i Gabrielle.
Swieto Dziekczynienia jest dla nich bardzo waznym dniem.
Drugie co do wagi zaraz po swietach Bozego Narodzenia.

Pyszne jedzenie - Sam zajela sie czescia deserowa, Gab daniem glownym.

Plusem wyjazdow Erasmusowych jest na pewno wspolne gotowanie.
Caly czas slychac o tym, ze ktos przygotowuje obiad, urodziny, swieto czerwonych paznokci, etc.

Tym razem program sponsorowala literka "A", a ja nauczylam sie czegos nowego.
Razem z Ciasteczkowym Potworem i Oscarem malowalismy wlasne indyki.
Kazdemu przypadla jedna kolorowa karteczka, na ktorej nalezalo odrysowac swoja dlon. Kciuka zaaranzowac na indycza glowe, a pozostale palce na piora. Podpisane wlasnym imieniem i pozostawione dla oznaczenia miejsca, na ktore mial trafic pelny talerz.

Na glowach obowiazkowo przepaski z wlasnorecznie przygotowanymi indianskimi (tym razem nie indyczymi) piorami. Wojownicza ksiezniczka Black Foot w gotowosci bojowej.

Czy wiesz, ze...
...amerykanskie dzieci znaja Swieto Dziekczynienia jako rocznice jednego z najwspanialszych dni w dziejach Ameryki ? Jest to swieto upamietniajace dzien, w ktorym Anglicy przybyli do Ameryki i glodni, wymeczeni zostali goraco przyjeci przez zamieszkujacych tamtejsze ziemie Indian, ktorzy nakarmili i napoili przybyszow. Miedzy nimi zrodzila sie przyjazn !

Jako ksiezniczka Black Foot powstrzymam sie od komentarzy.

Wczoraj udowodnilam (niechcacy), ze Polacy potrafia wiecej niz Irlandczycy.
Chociaz wodki nie lubie.

2007-11-21T11:51:00.001+02:00

Zaczelo sie calkiem obiecujaco.
Zakupy w PRISMA (razem z EUROMARKET ten hiperpochlaniacz czasu mozna znalezc wszedzie).
Gruszki, sliwki, winogrona, banany i , uwaga, W A G A !
Nie do konca zglebilam jeszcze tajemnicza zasade dzialania tego urzadzenia, ale zdaje sie, ze jest to bardzo dobry straszak.
Jej obecnosc w pokoju nie pozwala mi bezkarnie wsuwac wszystkiego, co wpadnie pod reke.
Za moje postanowienia i przemyslenia odnosnie diety i cwiczen obwiniam troche Finow - po pierwsze ich jedzenie sklada sie bardzo czesto z ziemniakow, makaronu i zawsze pieczywo, po drugie - mimo tego, ze jedza tak jak ja, biegaja, plywaja, cwicza, sa bardzo ruchliwi popoludniami. W koncu mnie zmobilizowali.
Wagi nie zdazylam przetestowac, bo sie popsula.

Jestem zdeterminowana, dlatego juz nastepna czeka w kolejce.
A gdy zdeterminowanej i ambitnej kobitce wpadnie do glowy pomysl - zdarza sie, ze slepnie na jakis czas. Po wyjsciu z sali do aerobicu, musialam sprawdzic, co sie stalo, ze moje cialo odmawialo posluszenstwa. Otoz stala sie rzecz nastepujaca : niewiele myslac dnia poprzedniego wpisalam sie na liste POWER STEP AEROBIC u najwiekszej fanatyczki tych cwiczen w Linnanma Sports Hall. Czy ktos to zaplanowal? Bo ja ledwo wrocilam do domu, a daleko nie mam. I gwarantuje, ze dzis wiem, ze w moim ciele wiecej miesni niz do tej pory przypuszczalam...czuje je dokladnie. D O kladnie.

2007-11-20T14:23:00.000+02:00

Archiwum z 18.11.2007

Finlandia extremalnie.
100 stopni w saunie.
Kropla po kropli splywa po karku.
Cialo puchnie. Ciezko sie oddycha.

-7 stopni na zewnatrz.
Na balkonie snieg.
Cialo paruje.
Tylko w stopy bylo zimno.
No i jedynym gadzetem byl recznik.

Postanowilam zyc zdrowo.
Zrezygnowalam z codziennych lunch'ow w Vanilla i innych stolowkach studenckich. Nie jest normalnym, ze po kazdym spozytym tam posilku mdli mnie i kreci sie delikatnie w glowie. Taki stan niepozadany zaraz po zejsciu z karuzeli lancuchowej w wesolym miasteczku. Nigdy za nia nie przepadalam, to dlaczego mialabym teraz do tego uczucia wracac i to po jedzeniu.

Pierwszym krokiem do zmiany stylu zycia bylo zapisanie sie na tance.
4 zajecia za mna (kazdy poniedzialek o godzinie 20.30 superDANCEstar Karolina aka papieruwa szykuje sie do zdarcia podeszwy i rozgrzania parkietu. Btw. wczoraj po zajeciach wrylo mnie w posadzke - jazz dance w sali obok, grupa zaawansowana. Uwaga! Nastepny semestr pod znakiem JAZZ).
Po drugie - redukcja ilosci i jakosci posilkow. Jogurt, muslie, owoce i warzywa, od czasu do czasu kanapki.
Po trzecie - w koncu kupilam wage. Zdazylam uzyc jej raz i juz nie dziala. Caly plan runal w gruzach. Waga czeka na zwrot. Dobra rada - niech szykuje sie nastepna. Ja przybywam i nie zartuje.
Po czwarte - zapisalam sie na aerobic. Co prawda nie jest to kurs, na ktory moge wpisac sie miesiecznie, wiec mobilizacja na poziomie podstawowym, ale byc moze uda sie cos z tego wykrzesac. Dzis 15.00, Linnanma Sports Hall !
Po piate - sauna! Coraz bardziej przekonuje sie do tego wynalazku. Co prawda korzystalam z niej w Polsce, ale nie urzekla mnie. Wielu znajomych nie moze obejsc sie bez sauny chociaz raz w tygodniu. Prosza, namawiaja, planuja, marza,...sauna, sauna, sauna,...widzialam juz nawet kontemplacje sauny. Ciezki przypadek. No coz, niesamowite uczucie. 100 stopni wewnatrz, okolo -10 na zewnatrz, a ty w reczniku na balkonie pelnym sniegu parujacy jak smok. Kolejne wyzwanie to nurkowanie w sniegu. Ostatnio bylo blisko, ale zapomnialam japnek, a wyjscie na dwor na boso grozi przymarznieciem do gruntu. Zdecydowanie wolalm odlozyc to na raz nastepny.

Karolina, Annelies, Margherita, Fealla, Elena.

2007-11-20T14:20:00.001+02:00

Archiwum z 16.11.2007

Kilpisjärvi.
Finlandia przypomina dlon z wysunietym w lewo kciukiem.
Wlasnie na koniuszku tego kciuka znajduje sie mrozna kraina, gdzie zbiegaja sie granice Norwegii, Szwecji i Finlandii.

Tematem naszego semestralnego projektu jest centrum informacji turystycznej w tym miejscu. Bez zbadania terenu raczej marne szanse na zaprojektowanie czegos sensownego. Dlaczego? Bo zupelnie inne otoczenie, bo drzewa maja 7 metrow, bo gory, bo kraina tysiaca jezior, bo zabudowa rozrzucona niczym kosci w tym lesie skarlowacialych cudakow udajacych drzewa. Trzeba bylo pomacac, powachac, poczuc.

Pierwszy pomysl : organizujemy wycieczke sami.
Drugi pomysl : zapytac koordynatorke Leene.
Rezultat : Leena zorganizowala wycieczke z Uniwersytetu. Przejazd, samochody, zakwaterowanie, posilki - wszystko sponsorowala szkola. Niesamowite, jak w Finlandii dbaja o studenta. Trzeba pamietac o wszelkich znizkach, stolowkach, przywilejach. Bajka. Nalezy byc dobrej mysli i spodziewac sie tego w przyszlosci w Polsce. Moze nastepne pokolenia beda mialy lepiej.

14.11.07 - 7.00 zbiorka na parkingu przed moim akademikiem. Club 16 nie widzial, studentow wstajacych o 6 rano chyba nigdy. Pobudka o tak wczesnej porze to nie lada wyczyn w Finlandii. Wierzcie mi lub nie, tragedia. Trzeba sie dobrze zmotywowac. 9h podroz w 9 osobowym mini vanie. Szalenstwo i dobrze mi znane uczucie i pojecia "glupawki" + zaliczony chinski masaz stop (Arco). Zakwaterowanie w centrum badawczym Uniwersytetu w Helsinkach. Bardzo godziwe warunki i lozko szersze i wygodniejsze niz moje w Oulu. Rozpacz.

A wiec :
* widzialam renifery, panowie i panie tamtejszych lasow, ani im sie sni, by zejsc ci z drogi,
* moje piekne buty z Tallinn, Estonii zawiodly - stopa w 3 parach grubych skarpet sie nie miesci, a w dwoch zamarza,
* upolowalam zorze polarna! zrobilam to! O godzinie 20:30 zaszylam sie w poblizu naszego hoteliku, w drewnianej chacie z miejscem na ognisko, skorami reniferow, w razie naglych napadow odretwienia - w koncy -15 stopni. Pieklam kielbaski (nie lubie, ale sprawilo mi to mnostwo przyjemnosci, bo co jak co, ale przy ognisku dawno nie siedzialam) i czekalam. Zobaczylam ja przez przypadek w drodze do hoteliku. I zaczelo sie. Polowanie trwalo 3 godziny. 22 - 1. Zamarzlam na kosc, wojna z aparatem zakonczyla sie pomyslnie - zdjecia u gory. Niesamowite przezycie. Jedyne w swoim rodzaju. Czulam sie, jakbym odkryla druga Ameryke i dlatego zostalam mianowana rycerzem zorzy polarnej. Slowa nie mialy dla mnie zadnej wartosci, emocje byly zbyt wielkie, by wyrazic je za pomoca slow. Krzyki, wrzaski, podskoki radosci. Czulam sie tak chyba, kiedy dostalismy pierwszy komputer pod choinke i zostalismy pod nia do poznej nocy. (btw. bylam troszke rozczarowana na poczatku, poniewaz zdjecia umieszczone w internecie sa niezwykle wyrazne i jasne, a nasza zorza na zdjeciach wyszla bardziej zielona niz w rzeczywistosci...niebo bylo lekko zachmurzone).

W koncuu zdecydowalam, gdzie umieszcze swoje centrum informacji.
Ze zdjeciami, usmiechami na buziach, filmami i glupawka wrocilismy do Oulu - kolejne 9h podrozy. Meczaco, ale przyznam, ze bardzo ciesze sie z wyjazdu, gdyz chcac nie chcac musielismy spedzic ze soba kupe czasu ramie w ramie w vanach, w podrozy - zblizylo nas to do siebie. Zmienilam towarzystwo z Szandry i Tanya, i szczerze mowiac poczulam sie lepiej. Odkrylam tak naprawde, ze nie potrafie zniesc, kiedy ktos mnie ogranicza - z jednej strony dziecinne docinki na temat domniemanych milosci (Szandra), z drugiej strony ciagle uciszanie i odwracanie sie na piecie "bo powiedzialam za glosno" (Tanya). 24h na dobe to za duzo. Moge to zniesc od czasu do czasu, a jak juz jest od czasu do czasu, to sie okazuje, ze dziewczyny koncentruja sie na mnie, a nie na popychaniu pierdol.

Koniec.

PS. Kolega z grupy, Pietter Lansens, prowadzi bloga profesjonalnie. Zaczelam mu zazdroscic. Fotografuje wszystko i wszystkich. Opisuje wszystko i wszystkich. Dzis podjelam decyzje, ze chce tak samo! Mamo, zrob, zeby tak bylo!
Porzucilam ten pomysl, bo glebszym namysle, bo rzecz jasna nie chce spedzic calego wyjazdu przed komputerem, a gdy zaczelabym zabawe w nieograniczona ilosc zdjec i notek - zaglada. Po powrocie wiedzialabym, jak wyglada moj komputer i blog.

2007-11-20T14:17:00.000+02:00

Archiwum z 13.11.2007

Zabawa w Onella - Exchange students' party.
8.11.2007.

Przez jednych miejsce ukochane.
Przez drugich znienawidzone.

Typowa dyskoteka.
Dwa poziomy, 4 sale, w kazdej inna muzyka.
Backstreet Boys przekrzykuje sie z Justinem Timberlakiem.

Kto co lubi.
Nie ma porownania z ukochana Bezsennoscia lub Strasznym Dworem, ale gdzies trzeba sie czasem pobawic.
I towarzystwo Mexicancow jest najlepsze.

Wiecej nie trzeba.
Ah! Piwo, to rzecz oczywista.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/ExchangeStudentSPartyOnella81107

2007-11-20T14:12:00.000+02:00

Archiwum z 11.11.2007

Niesamowite jak snieg potrafi wplynac na ludzi.
Hiszpanie, Wlosi, Australijczycy... skacza, biegaja, slizgaja sie, turlaja w sniegu od rana do wieczora. W szyby uderzaja sniezki. Wariacja.
Dzis bylam na spacerze nad jeziorem - Tanya (Australijka) nie mogla wyjsc z podziwu, jak piekny jest swiat przykryty sniegiem. Ochow i achow nie bylo konca.

Podczas gdy w Lizbonie bylo 23 stopnie powyzej zera, ja w welnianych skarpetach, cieplych butach, szaliku, grubych rekawiczkach, cieplej czapce, rajstopach pod spodniami i grubasnym polarze pod kurtka maszerowalam wokol zamarzajacego juz jeziora.

Uwienczeniem wyprawy byla sauna. Nowe miejsce, ktorego tak strasznie zazdroszcze tym, ktorzy tam mieszkaja. 18 osob na jednym pietrze, wielka kuchnia z pokojem dziennym, silownia, pralnia i prasowalnia i 3 sauny, ktore sa wieksze niz cala reszta. Rewelacja. Idealne miejsce integracji, wszyscy sie znaja, nie ma czasu na bycie samemu. O to chyba chodzi, w tym caly sek.

Mamusiu,Tatusiu, panuje nad sytuacja.
Dzis prosto z sauny wyszlam na balkon w reczniku.
Niesamowite uczucie. Dobrze wiedzialam, ze jest zimno, ale nic nie czulam. Parowalam jak garnek wrzacej wody, a moje stopy zanurzone byly w sniegu. Niesamowite. To pierwszy stopien wtajemniczenia. Czeka mnie jeszcze kapiel w lodowatym jeziorze. Do odwaznych (i wytrwalych) swiat nalezy. !

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/ZimaWOulu111107

Przepraszam za te czarne narozniki, ale nie zorientowalam sie, a mialam oslone na obiektywie.

2007-11-20T14:11:00.001+02:00

Archiwum z 10.11.2007

Po ciezkich bojach zdobylam w koncu zdjecia z International Dinner.

Mamy tu organizacje, ktora zajmuje sie wypelnianiem czasu studentom z zagranicy. Tym razem zdecydowali sie na miedzynarodowy obiad/kolacje.
Warunkiem uczestnictwa bylo przygotowanie potrawy zwiazanej ze swoim rodzinnym krajem. O zgrozo! Najgorsza kucharka pod sloncem i gotowanie bez pomocy? Zebralam sie w sobie. Zrobilam zakupy. 3 razy wykonywalam telefony do Polski z pytaniami, co jak i gdzie. Udalo sie. Bylo smaczne i kilka osob zapytalo o przepis. Podjelam sie zrobienia ROSOLU...najprostsza zupa, a tyle nerwow z tym zwiazanych.
Sprobowalam wielu ciekawych i kolorowych "posilkow", ale przestrzegam przez rozowa papka rodem z Francji - ohyda! :) Szczerosc sie ceni, ponoc.

Jakis czas po tej imprezie, wspolokatorki zorganizowaly wspolny obiad.
Ja zajelam sie przystawkami. Ziemniaki z nadzieniem w postaci sosu a la tzatziki.

Spelniam sie jako kucharka.

Finlandia zmienia ludzi - wroce do Polski jako kucharka, ktora upija sie po 2 piwach i specjalnie nie lubi imprezowac.

Mamo ratuj! :)

Zdaje sie, ze powtorzylam sie z watkiem rosolowym i ziemniaczany.
Niech tak jednak zostanie, bo mam sie czym chwalic! :)

2007-11-20T14:08:00.001+02:00

Archiwum z 9.11.2007

COLMIO.
Galeria pani Päivi Mikola (http://www.colmio.com/). Byly architekt, wykladowca na Uniwersytecie w Oulu. Obecnie - industrial designer. Rozglos zyskala dzieki swojemu bujanemu fotelowi WOODPECKERowi.
"Public living room" - tak mowi o swojej galerii. Kazdy moze zajrzec, napic sie kawy, zjesc biszkopta i zamienic kilka milych slow z wlascicielka.
Co jakis czas zmieniaja sie tam wystawy. Wystroj wnetrza.
Obecnie wisi tam cala kolekcja materialow zaprojektowanych przez Satu Montanari (http://www.satumontanari.com/montanari.htm) dla Marimekko (http://www.marimekko.com/eng) - znana siec sklepow, w 85 roku. Obecnie obie Panie wspolpracuja ze soba.

Znakiem rozpoznawczym COLMIO jest zmodyfikowany trojkat. Nawet kapcie, ktore mozna kupic w galerii, maja zblizony ksztalt.
Jedyne 40 euro, krzeslo - 700euro.

Miejsce, do ktorego na pewno wroce.

A krzeslo jest wygodne. Buja sie, ale nie musi. Nadgarstki odpoczywaja, plecy sie prostuja, klatka piersiowa sie otwiera. Podobno.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Colmio81107

Ah! I w koncu spadl pierwszy snieg.

Przed wycieczka zaledwie pare platkow, po wyjsciu z galerii - Oulu biale. Cieple buty i rekawiczki szwankuja. Pomocy?

2007-11-20T14:05:00.001+02:00

Archiwum z 7.11.2007

Zaliczylam swoj pierwszy egzamin z jezyka finskiego.
I to z jakim efektem - nie bede ukrywac, ze jestem z tego powodu dumna!
Problem z nauka tego jezyka polega na tym, ze zasady nie sa podobne do zadnych znanych mi regul jezykowych. Hiszpanski, niemiecki, angielski, rosyjski, polski to zupelnie inna historia. Tutaj nie ma przyimkow, zaimkow. Wszystko to zastepuja specjalnymi koncowkami, przedrostkami. Powstaja niesamowite tasiemce, dlugasne wyrazy, ktore ciezko przeczytac na jednym wdechu. Plusem jest podobienstwo alfabetu finskiego i polskiego oraz fakt, ze czyta sie dokladnie tak, jak jest napisane, z malymi wyjatkami rzecz jasna, ale maciupenkimi.
Kurs SURVIVAL FINNISH zaliczony. 2 punkty ECTS zdobyte.

Wczoraj rozpoczal sie kurs BEGGINERS, ale nie zdolalam sie obudzic o godzinie 7:30, zeby o 8:30 z zapalem zasiasc za biurkiem i gawedzic po finsku. Nie. Byc moze zdecyduje sie na wolnego sluchacza, moze byc zabawnie.

Jedyna rzecz, ktora mnie niepokoi to fakt, ze Finowie nie chca rozmawiac po finsku! Kazda proba zagadania w ich ojczystym jezyku, konczy sie na smichach i szybkim przejsciu na jezyk angielski. Trzeba przyznac, ze prawie kazdy mowi tu w dwoch jezykach, wiec z dogadaniem sie nie ma problemu, ale zlitujcie sie! gdzies trzeba doskonalic swoje zdolnosci.

Zabawna sprawa jest to, ze Finowie sprawiaja czasem wrazenie wyziewajacych ducha. Szczegolnie przy wypowiadaniu slowa "joo" co znaczy tyle co "tak". Zwykle robia to na wdechu albo wdychajac powietrze, wiec efekt jest piorunujacy. W wiekszosci nie zwracam uwagi na finskie konwersacje, bo dookola ich cala masa, ale gdy przychodzi mi uslyszec "joo" - zawsze odwracam glowe, to odruch bezwarunkowy, bo nie moge sie nadziwic temu nawykowi.

"Joooo" - to bylo ostatnie slowo, jakie uslyszalem z jego ust. A potem umarl.

Egzamin :
1. Dzien dobry. Dzien dobry.
Czesc. Czesc.
Jak leci? W miare dobrze, dziekuje.
Przepraszam! Nie, nic sie nie stalo.
Milego weekendu. Nawzajem, dziekuje.
Prosze bardzo. Dziekuje.
2.Chcesz kawe? Tak, dziekuje.
Ile masz lat? Mam 20 lat.
Co studiujesz? Studiuje elektronike.
Jak masz na imie? Mam na imie...
W jakich jezykach potrafisz mowic? Mowie po szwedzku i po niemiecku.
Gdzie on mieszka? On mieszka na ul.Isokatu w Oulu.
3. Jest 15min po 11.
Jest za 5min 6.
Jest wpol do 3.
Jest dokladnie 7.
4. A.Czesc Leena, jak leci?
Dzieki, w miare dobrze. A u Ciebie?
Dzieki, dobrze.
Chcialabys herbaty albo kawy?
Herbaty, dziekuje.
Chcialabys ciasta?
Tak, dziekuje.
B. Dzien dobry! Czy moge cos podac?
Chcialabym pizze Tropicana.
Oczywiscie. Cos jeszcze?
Chcialabym sok.
Oczywiscie.
Ile to kosztuje?
To bedzie 7.50 euro w sumie.
Tutaj jest 8 euro.
Dziekuje, tutaj jest 50 centow reszty.
Dziekuje.
Prosze chwile poczekac. Pizza bedzie zaraz gotowa.
8. Mam na imie Karolina. Mam 22 lata. Nie rozumiem jezyka finskiego. Uwielbiam kawe.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/EgzaminZFinskiego

2007-11-20T13:59:00.001+02:00

Archiwum z 6.11.2007

Przyjechalismy tu po to, by podziwiac cudy...

Oto jeden z nich : szkola podstawowa - Disneyland.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/OuluTrip51107

2007-11-20T13:46:00.001+02:00

Archiwum z 5.11.2007
Wycieczka po Oulu. Organized by Karolina.

Wyszlo w koncu slonce, a wiec postanowilam to uczcic dlugim spacerem.
Milo, ze slonko nas smaga swoimi promieniami, ale jest to ostrzezenie - niedlugo zrobi sie naprawde zimno. Tu ponoc zima sloneczna, ale strasznie sroga jest. Da sie odczuc zmiane temperatury i to bardzo wyraznie. Okolo tygodnia wstecz nastapil przelom. Dzis temperatury sa juz minusowe.

Ludzie coraz mniej czasu poswiecaja na zastanawianie sie "w co sie ubrac", wrzucaja wszystko, co wydaje sie cieplejsze. Trzeba przyznac, ze Finowie to wytrwaly narod. Na zewnatrz mroz, wewnatrz grzeja, wiec jest cieplo i za cieplo w zimowych ciuchach, zakladamy, zdejmujemy, zakladamy, zdejmujemy. Praca! Praca! Praca! A dodatkowo dzien coraz krotszy. Kolo godziny 16 robi sie totalna szaruga, 16:30 ciemno.

Jest dokladnie 17:50 - za oknem noc.
Nikogo nie dziwi, ze ktos nie moze wstac rano na zajecia.
Cieszylam sie, ze wracam do Polski na swieta, bo to przeciez grudzien, czyli rasowa zima. Nie tutaj! Zima to styczen, przelom stycznia i lutego, a nawet czasem marzec - te miesiace sa najzimniejsze, daja w kosc.
Ludzie zaczynaja marudzic, ze jest zimno. Ja trzymam jezyk za zebami, bo co bedzie na poczatku przyszlego roku? Jakimi slowy wyraze swoj zal?

A a propo galerii - odwiedzilam centrum miasta, zrobilam specjalnie dla Was pare zdjec w banku w kolejce do okienka (automaty, karneciki). W dziale z posilkami mozecie obejrzec kolejny lunch, jaki tu spozylam, interesujacy mix!

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/WycieczkaPoOulu21107

2007-11-20T13:41:00.001+02:00

Archiwum z 4.11.2007

Zdjecie nie jest wyjatkowe, ale doskonale odzwierciedla moje samopoczucie.
Nalesnik.
Strasznie trudno przyzwyczaic organizm do tutejszych smakow, por posilkow, itd.
Jestem tym troche zmeczona, ale nie poddaje sie! Walcze dalej :) Moze ktos w koncu napije sie ze mna piwa bez polgodzinnych negocjacji. Moze.

Nalesnikowa kolacja.
Bryce - szef kuchni. Nalesniki z piwem - przepis szefa.
Zeby wszystko bylo jasne - nalesniki nie byly popijane piwem, ale mix nalesnikowy zostal uzupelniony dwoma puszkami piwa, bo tak ponoc najlepiej smakuje we Francji. Ahaaaaaaaaaa! Nie negocjowalam, ale balam sie sprobowac.

Okazuje sie, ze :
Martina z reguly bardzo mila i kochana osoba, odkryla w sobie diabla. Glod spowodowal nadmierne pocenie, nerwowosc, nadpobudliwosc i slowotok.
Pieter, ktory nigdy nie tanczy, z glodu skakal po calej kuchni w rytualnym tancu.
Annelies nie tracila czasu na poszukiwania talerzy, po dlugich oczekiwaniach, rzucila sie na nalesniki golymi rekoma, a jako talerza uzyla stol.
Bryce nie mogl wyjsc z podziwu, jakie pyszne nalesniki przyrzadzil.

A wszystko dzialo sie pod okiem polskiego szpiega z aparatem.

Nalesniki w tej ekipie to prawdziwe przezycie, o ile nalesnik moze byc akcja.
A moze. Z nimi na pewno. Bryce, Martina, Annelies, Pieter - the best.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Nalesniki041107

2007-11-20T13:31:00.001+02:00

Archiwum z 3.11.2007

Wyprawa do Swietego Mikolaja!

Sztuczna krew zeszla z buzi za pomoca plynu do demakijazu oczu, dzieki Bogu. Wedlug instrukcji, kora nakazywala uzyc cieplej wody i mydla, nie schodzilo za nic w swiecie, wiec mysl o przywitaniu Mikolaja z krwia na twarzy byla bardzo realistyczna. Koniec koncow zatriumfowalam nad tym wynalazkiem. Mysl o Swietym Mikolaja zaprzatnela moj umysl.

Rovaniemi to druga wycieczka z worka niespodzianek, w ktorych musimy brac udzial, bo pracujemy na punkty ECTS. Zalowac mozna tylko tego pospiechu, wszedzie szybko i z zegarkiem w reku.

Nie udalo mi sie kupic niczego ciekawego tuz przy Arctic Circle, ale pogawedka ze Swietym Mikolajem i wspolne zdjecie wynagrodzily wszystko. Mikolaj ma przedluga siwa brode, wielki okragly nosek i przecudowny, cieply glos. Mowi w wielu jezykach i co najlepsza - mianowal mnie na swojego malego pomocnika. Niedowiarkom pokaze odznake, a ciekawskim kartke z autografem od samego Swietego.

Mamo! Tato! Swiety Mikolaj istnieje, a jego broda jest prawdziwa!

Tylko, ze zapomnialam zapytac, dlaczego nie zorganizowal sniegu na nasza wizyte. Byloby idealnie.

Pamietajac o tym, ze mam 22 lata - aby jeszcze mocniej utwierdzic sie w przekonaniu, ze Alvar Aalto byl niezastapiony i jedyny w swoim rodzaju, nawet dzis, kiedy go juz zabraklo...Aalto, Aalto, Alvar,..., biblioteka, urzad miejski, teatr by Alvar. Lotnisko zaprojektowane przez dwoch czolowych finskich architektow oraz uniwersytet, ktory z zewnatrz nie budzi podziwu, a w srodku zapiera dech w piersiach. Balam sie myslec o porownywaniu tamtejszych warunkow do naszych polskich, ktore i tak wspominam z lezka w oku.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Rovaniemi11107

2007-11-20T13:26:00.000+02:00

Archiwum z 2.11.2007

Halloween party.
Uwielbiam przebierane imprezy, ale tym razem nie bylo za wiele czasu na myslenie o odpowiednim stroju. Co kojarzy Ci sie z Halloween? Wampiry. Bedziesz wampirem? Bede. I tak zostalo. Sklep z kostiumami rowniez sie znalazl, wiec wystarczylo tylko troche inwencji tworczej.
Na rachunku znalazly sie miedzy innymi :
sztuczna krew
szpony (niczego nie warte)
kly
kabaretki
szorty.
Bledem bylo nadmierne tapirowanie i tony lakieru na wlosach, ktore trzymaja sie po chwile obecna, a ja zaczynam sie zastanawiac, czy nie jest to dobry moment na zrobienie dreadow. Bede tak dlugo czesac, az wyrwe wszystkie.

Impreza w Guild House, a pozniej przesiadka do Onneli.
"Dobry wieczor, czy moge prosic piwo?" - kostium jak na zalaczonym obrazku plus zakrwawiona buzia, ale przeciez jestesmy w Finlandii - tu kazdy rodzaj dziwactwa uchodzi za rzecz codzienna. Nie przejeli sie.

Dodatkowa atrakcja wieczoru mial byc profesjonalny konkurs tanca.
Zenada Panie i Panowie, bo gdyby kazdy pomyslal "O! Mam niezly dekolt i zgrabny tylek = wygram", w konkursie bralyby udzial same lewe nogi. Przyrownac to mozna jedynie do katastrofy, niektorzy ludzie jakby pozbawieni sa samokrytyki. Zero.

Btw. w poniedzialek bylam na pierwszych zajeciach tanca w szkole CITYDANCE. Jedyna studentka z wymiany i wokol same Finki wlaczajac w to pania instruktor. Na cale szczescie w tancu liczy sie krok i muzyka, a nie slowa, takze nie bylo problemow. HipHop - tak nazywa sie kurs, a ja juz szykuje sie na salsa-baila i jazz dance. W Polsce za malo mobilizacji, to w Finlandii znalazlam.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Halloween311007

2007-11-20T13:19:00.001+02:00

Archiwum z 30.10.2007

Co mnie zaskakuje w Finlandii to to, ze w kazdym kwartale zabudowy mozna znalezc metalowe tabliczki z jego planem. Taka sama wisi na jednym z budynkow naszego wydzialu. Pstrykne foto i zaladuje na photobloga, zabawne.

Wydzial Architektury jest malenki.
W sklad wchodza 4 budynki - stary, ktory pelnil niegdys role calego wydzialu lacznie z biblioteka. Nowy budynek - Apaja, ktorego projekt zostal zrealizowany po 2000 roku oraz biblioteka, duza, pelna ksiazek. Kasino - budynek, w ktorym znajduje sie studio pracy Nordic Design'erow i studio parcy MoNArch'ow + biura pracownikow wydzialu.
Studio MoNArch miesci sie na poddaszu. Kazdy z nas ma przyporzadkowany sobie stol kreslarski razem z szafkami na szpargaly, lampa i krzeslem. Sympatyczne miejsce, ale pech chcial, ze nie potrafie sie skupic w tak licznym towarzystwie, wiec unikam pracy w tym miejscu. Przy okazji pochwale sie, ze znalazlam w studio karton zaadresowany do"kolejnego studenta Erasmusa z Polski" - kredki (ktore juz mi ktos zwedzil), kleje, druty, blok, swieczki, itd. Bardzo milo, sympatycznie.

No i punkt zaskoczenia - kazdy z nas ma klucz na wydzial oraz kod przypisany do nazwiska. Jesli tylko najdzie cie ochota popracowac na uczelni, tydzien pracujacy, sobota, niedziela...masz mozliwosc zaszyc sie, w ktoryms z katow architektury. Wystarczy uzyc klucz i haslo. Gotowe. Pracownia komputerowa rowniez dostepna!
O! I drukowanie czarno-biale A4 i A3 mamy tu za darmo. Kolor - 1m wydruku 5euro. Tak sie to prezentuje.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Studio

2007-11-20T13:17:00.001+02:00

Archiwum z 28.10.2007

* Pragne zauwazyc, ze linki do galerii moich zdjec znajduja sie pod kazda notka.

Jedzenie w Finlandii. Nie lada wyzwanie.
W glownym kampusie uniwersytetu mamy okolo 5 stolowek.
Wydzial architektury posiada jedna, ale za to bardzo przytulna, bo malutka.
Lunch o godzinie 12 wyglada nastepujaco :
* biore tace,
* ustawiam sie w sznuuuureczku
* dwie szklanki
* mleko, woda
* danie glowne - i tutaj najczesciej nastepuje "zawias", ludzie chca szybko usiasc i zjesc, a ty stoisz i nie masz pojecia, co znajduje sie w poszczegolnych naczyniach...szybka wyliczanka, biore 'to'...
* salatka (ciagle zastanawiasz sie, co nalozyli ci na talerz)
* ew.deser
* kasa, karta studencka = 2.35eu (chyba, ze zazyczyles sobie danie specjalne, w wiekszosci salatka z dodatkiem ryby - krolikarnia, za duzo zielska)

Kawa, herbata sa gratis, podobnie jak roznego rodzaju chleby, biale, pelnoziarniste, czarne, z roznymi maslami (paprykowe, czosnkowe, ziolowe...etc).

Czas proby - buraki z serem blue (widniejace na zdjeciu u gory) to bylo wyzwanie, ale pyyyszne! Nie zawsze jednak udawalo mi sie tak celowac. No coz, czlowiek uczy sie co dnia, na bledach.

Po zjedzonym lunchu nalezy odniesc swoje brudne naczynia w specjalne miejsce. Bio-odpady do oznaczonego pojemnika, talerze do oznaczonej skrzyni, szklanki do oznaczonej skrzyni, sztucce do oznaczonej skrzyni, taca do oznaczonej skrzyni, a na koncu miejsce na zlew, mydlo i reczniki, gdyby zdarzylo ci sie ubrudzic. Wszystkie skrzynki stoja na specjalnej tasmie, pod ktora znajduje sie duzy zlew z woda...to tam wpadaja resztki kawy, sosow, itd. Dziala, jak dzialac powinno. System stolowkowy trafiony. Gdybym tylko wiedziala, co wkladam na talerz.

Przy okazji tematu gastronomia i temu pokrewnych -
Nie moge nie pochwalic sie, ze ze wzgledu na "international dinner" ugotowalam, sama samiutka, pierwszy w moim zyciu rosol. Jestem zaprzeczeniem dobrego kucharza, wiec tym bardziej ciesze sie, ze wyszedl naprawde smaczny.

Wracajac do chwili obecnej - szykujemy w mieszkaniu wspolny obiad. Obiadokolacje. Dziwna to pora, bo 19:30 (czasu +2:00), ale takie tu przyzwyczajenia. Ze wzgledu na to, ze Gabriela zajela sie daniem glownym, Samantha deserem, a Chiara smazonymi warzywami (drugie danie glowne?), ja wymyslilam sobie przystawke pod tytulem "Faszerowane ziemniaki" lub "Ziemniaki w mundurkach". Wyglada apetycznie.

Przepis dla ciekawskich:
4 duze ziemniaki gotujemy w wodzie z zielem angielskim i lisciem laurowym az zmiekna (przyprawy wedlug uznania, ja oczywiscie nie znalazlam tu ziela i liscia). Jako farsz - siekamy cebule czerwona, szynke konserwowa (jakakolwiek na dobra sprawe), ogorka i wrzucamy do smietany badz jogurtu naturalnego. Miksujemy z odrobina musztardy (najlepiej francuska). Ilosc skladnikow wedlug uznania. Dodajemy majeranek, sol, pieprz. Smakujemy. Ugotowane ziemnaki ubieramy w lodeczki z folii aluminiowej, przekrawamy w krzyz do polowy grubosci i rozchylamy. Faszerujemy, na koniec posypujemy startym zoltym serem, badz parmezanem. Pieczemy przez 15min w piekarniku w temperaturze 200 C. Gotowe.

Smacznego.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/WszystkoCoZJedzeniemZwiazaneJest

2007-11-20T13:15:00.000+02:00

Archiwum z 27.10.2007

Architektura daje po kosciach.
Niektorzy przyjechali tu z mysla o nowych doswiadczeniach w tym zakresie.
Niektorzy przybyli, by odpoczac od stresu i pospiechu towarzyszacych nam co dnia.

Pierwszy tydzien minal tu pod haslem "Orientation day", ktory przerodzil sie w "Orientation week".
Tydzien drugi wypelnily wyklady z historii Finlandii, Skandynawii ogolnie oraz historii architektury wspolczesnej (arch. Mahlamaki z zespolu Lahdelma&Mahlamaki architects, projektanci muzeum polskich Zydow w Warszawie).
3 tydzien spedzilismy poza Oulu.

1) Kärsämäki
2) Jyväskylä
3) Helsinki (Otaniemi, Tapiola)
4) Tallinn, Estonia.

Stolice Finlandii na pewno nalezy odwiedzic.
Ma niesamowity klimat.
Minusem sa wysokie ceny - szczegolnie biletow komunikacji miejskiej (3 dni - 12euro) oraz napojow, drinkow, piw, shotow w pubach
Ogromnym plusem jest to, ze mozna sie tam zaszyc w swietnych zakamarkach z klimatycznymi knajpusiami albo na ostatnich pietrach/dachach hotelow i wypic kawe.
Stolice Estonii polecam jeszcze gorecej.
Mieszkalam na starym miescie, wiec moje pole odbioru ograniczone zostalo przez stare mury obronne - efekt : male, przytulne miasteczko. Malowniczo. Miasto 1001 kosciolow. Czuc tu zupelnie inna mentalnosc u ludzi, zupelnie inna niz w Finlandii. Jest taniej, cieplej, jezyk przesiakniety rosyjskimi akcentami. Bajka!

Hostel Backpackers ! Tylko tam i najtaniej. Rzut kamieniem od Rynku, klimat niepowtarzalny - studenci, studenci, studenci - za recepcja, w 'barze', ktory miesci sie w podziemiach Backpackers'ow. Rewelacja. I piwo za 25EEK + darmowe usciski.

http://www.tallinnbackpackers.com/

http://picasa.google.pl/papieruwa/Helsinki17191007
http://picasaweb.google.pl/papieruwa/EstoniaTallinn19211007
http://picasaweb.google.pl/papieruwa/HelsinkiByNight

2007-11-20T13:06:00.000+02:00

Archiwum z 26.10.2007

Linnanma Campus.
Uniwersytet Oulu po drugiej stronie ulicy, ale jak tradycja nakazuje, rowniez tutaj wydzial architektury znajduje sie w zupelnie innym miejscu. Centrum miasta. 15min jazdy autobusem. Jest sie z czego cieszyc. Odrywamy tylki od codziennosci w kampusie. To duzy plus.
Akademiki to w wiekszosci punktowce.
Kazdy budynek ma przyporzadkowany sobie kolor. Moj - zolty. Bez komentarza.
8 pieter. Co drugi budynek wyposazony jest w pralnie i sauny. Na cale nieszczescie ominela mnie przyjemnosc zamieszkiwania jednego z takich.
1. Sauna - poniedzialki/nieczynne, wtorki/chlopcy, srody/dziewczynki, piatki/mieszane.
2. Pralnie - 4 wielkie prale, 2 suszarki. Zapisujesz sie na okreslona godzine na pralke i na suszarke. 5min spoznienia daje mozliwosc wykopania Cie z kolejki, wiec uwazaj.
3. Storage rooms/"piwnice" - zaadaptowane przez studentow na afterparties.

Mieszkania 4os i 2os. Ja mieszkam w tym wiekszym. 2 Amerykanki - Samantha (19) i Gabriela (30) oraz Wloszka - Chiara (23). Jest pustawo. Mowa o pokoju. Biale szpitalne sciany, ale to ma mi pomoc zima, kiedy zapadnie totalna szaruga. Bialy odbija swiatlo. Tak. Zaczynam sie przyzwyczajac. I zdobylam dywan. Jest usyfiony okrutnie, ale jest.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Yliopistokatu16As111

2007-11-20T12:56:00.000+02:00

Archiwum z 25.10.2007

Finlandia, Oulu.
1. Jest zimno.
2. W Oulu maja czerwonolistne brzozy.
3. Ludzie przechodza tylko na zielonym swietle, nawet jesli ulica jest pusta, a w zasiegu wzroku zadnego samochodu.
4. Finowie sa bardzo spokojni. Wiekoszsc z nich to typowe blondasy, ale mylil sie ten, kto myslal, ze to kraina albinosow - wrecz przeciwnie.
5. Wiecej tu jezior, lasow anizeli ktokolwiek by sie spodziewal.
6. Miasto, choc dosc pokazne, wydaje sie byc wioska - jest rozlegle, ale zdominowane przez nature. Lasy, jeziora, rzeki, zielen, zielen, zielen.
7. Zycie tu jest 3,5 do 4 razy drozsze.
8. Bank, poczta, biuro studenckie, etc. - wszedzie tam znajduja sie automaty z bilecikami i numerem. Wystarczy zerwac bilet, rozsiasc sie wygodnie i wyczekiwac na pojawienie sie odpowiedniego numeru i wezwania do odpowiedniego stanowiska. Przepychanki, oszukiwanie - o tym nikt tu nie slyszal.
9. Sauna - damskie, meskie, mieszane, do wyboru do koloru. Jest ich cale mnostwo w Oulu, w calej Finlandii. Kazda mala wioska posiada conajmniej jedna saune. Tradycja. W saunie nalezy zachowywac sie odpowiednio - nie nalezy rozmawiac, albo ograniczyc rozmowy do minimum, zajac swoje miejsce i delektowac sie chwila, nie nalezy uzywac strojow kapielowych, recznikow w celu okrycia ciala - recznik moze posluzyc jako element siedziska. Trudna sztuka dla Europejczyka, szczegolnie w saunach mieszanych. 15min w saunie, przerwa na swiezym (i zapewniam, ze zimnym) powietrzu, 15min w saunie...do upadlego.
10. Finlandia ma jedna wspolna ceche z Holandia - rowery sa tu bardzo popularne. Niestety nie posiadam takowego, ale przymierzam sie do zakupu. Kazdy chodnik dla pieszych to rowniez trasa rowerowa. Pod akademikami, uczelniami, budynkami uzytecznosci publicznej lasy rowerow, parkingi.
11. I nalezy pamietac, ze aby zyc zdrowo do kazdego posilku powinno sie spozywac szklanke wody, szklanke mleka i conajmniej 2 razy w tygodniu jesc rybe. Lunch okolo godziny 12.00 jest obowiazkowy. 2.35euro ze znizka studencka - oto, co oferuja studenckie stolowki. Trzeba przyznac, ze jedzenie jest dosc egzotyczne. Poza tym, ze kroluja tu ryby, Finowie lubia zajadac sie ziemniakami i parowkami w kazdej postaci. Mozna przywyknac (ale parowek nie rusze).
12. Pogoda jest zmienna. Potrafi swiecic slonce. Tak, jest i ono. Ciezko jednak przyzwyczaic sie do coraz czestszej szarugi za oknem. Czlowiek jest niesamowicie spiacy. Narzekam nie tylko ja. Kiedy mis zapadnie w sen - 4 godziny wyjete z zycia jak w banku. Na pobudzeie najlepszy jest podobno olej z ryb. Finowie potrafia przed sniadaniem skonsumowac lyzke tego plynu, a nastepnie zajadac sie zupa mleczna, jogurtem, etc. Co kraj to obyczaj.

Ze wzgledu na mojego niebywalego pecha w takich sprawach - nie zamieszcze moich relacji z 3 ostatnich tygodni spedzonych w Finlandii, poniewaz dziennik, ktory prowadzilam, po prostu zdezerterowal. Zniknal. Magia. Nie ma.

http://picasaweb.google.pl/papieruwa/Oulu